GÖK

Ey insan.

Başını kaldır.

Gök senden önce vardı.
Sen sustuğunda yine orada olacak.
Sen doğmadan önce yıldızlar yerini biliyordu.
Rüzgâr yolunu biliyordu.
Dağlar sessizliğini koruyordu.

Sen geldin.
Toprağın üzerine evler diktin.
Taşın üzerine adını yazdın.
Göğe baktın ve kendini dünyanın ortasında sandın.

Sonra göğü unuttun.
Bakmayı unuttun.
Susmayı unuttun.
Küçük olduğunu unuttun.

Her şeyi ölçtün.
Her şeyi adlandırdın.
Her şeyi sahiplenmek istedin.

Fakat gök sana ait değildi.
Toprak sana ait değildi.
Su sana ait değildi.
Nefes aldığın hava bile senin mülkün değildi.

Sen onların içindeydin.

Tengri'yi arıyorsan önce uzaklarda arama.

Başını kaldır.
Gördüğün göğün senden büyük olduğunu hatırla.
Çünkü insanın ilk yanılgısı
dünyanın sahibi olduğunu sanmasıdır.
İlk bilgeliği ise
dünyanın bir parçası olduğunu hatırlamasıdır.

Bunu unutma.

Gök yukarıda değildir yalnızca.
Gök, seni de taşır.