SORUMLULUK

Ey insan,

Özgürlük istedin.

Şimdi bedelini de taşı.

Çünkü seçmek sonuçsuz değildir.

Bir kapıyı açarsın.
Bir yol başlar.
Bir karar verirsin.
Başkasının hayatına dokunur.
Dünyaya bir iz bırakırsın.

Sonra: “Ben sadece kendim için yaptım.” dersin.

Oysa insan hiçbir zaman tamamen yalnız hareket etmez.

Bir sözün başkasına ulaşır.

Bir davranışın bir çocuğa örnek olur.

Bir alışkanlığın topluma karışır.

Bir tüketimin başka yerde bir karşılığı olur.

Ey insan,

Sorumluluk suçlu aramak değildir.
Önce kendi payını görebilmektir.

Her şey senin hatan olmayabilir.
Ama her şeyden tamamen bağımsız da değilsin.

İşte olgunluk bu ikisini ayırabilmektir.

Ey insan,

Bir hata yaptığında dünyanın sonu gelmez.

Fakat hatayı inkâr edersen aynı hata büyüyebilir.

“Ben yapmadım.” demek kolaydır.
“Benim de payım vardı.” demek zordur.

Fakat ikinci cümle onarımın başladığı yerdir.

Özür dilemek küçülmek değildir.

Bir şeyi düzeltmek yenilmek değildir.

Geri adım atmak her zaman korkaklık değildir.

Bazen insanın kendisini yönetebildiğini gösteren en büyük işaret budur.

Ey budun,

Toplumların da sorumluluğu vardır.

Geçmişte olan her şeyi bugünün insanları seçmemiş olabilir.

Fakat geçmişten gelen sonuçlarla bugünün insanları yaşar.

Bu yüzden geçmişi anlamak yetmez.

Bugün ne yapacağını da düşünmek gerekir.

Bir yanlış miras aldıysan onu devam ettirmek zorunda değilsin.
Bir haksızlık gördüysen onu sırf eski diye korumak zorunda değilsin.
Bir hata yapıldıysa “hep böyleydi” demek onu doğru yapmaz.

Ey insan,

Sorumluluk bazen çok basit görünür.

Çöpünü toplamak.
Sözünü tutmak.
Emeğin karşılığını vermek.
Bir canlının yaşamını gereksiz yere tehlikeye atmamak.
Çocuğa yalan söylememek.
Bir haksızlığa ortak olmamak.
Bir emaneti korumak.
Büyük sözler olmadan yaşamak.

Fakat toplumlar tam da bu küçük sorumlulukların üzerinde durur.

Ey insan,

Dünya senden kusursuzluk istemiyor.

Ama dikkat istiyor.

Çünkü her gün bir şey seçiyorsun.

Bir şeyi arttırıyorsun.
Bir şeyi azaltıyorsun.
Bir şeyi normalleştiriyorsun.
Bir şeyi reddediyorsun.

Ve bütün bunlar dünyaya bir yön veriyor.

O yüzden kendine sık sık şunu sor:
“Bunu yapmaya hakkım var mı?”

Sonra: “Bunu yaparsam kim etkilenir?”

Ve en sonunda: “Kimse beni görmese de aynı şeyi yapar mıyım?”

Üçüncü sorunun cevabı karakterinin aynasıdır.

Çünkü sorumluluk izleyenlerin olduğu yerde değil, kimsenin görmediği yerde başlar.

Ey insan,

Bir gün dünyadan ayrılacaksın.

Fakat sen giderken bıraktığın sonuçlar bir süre daha yaşayacak.

İşte sorumluluk budur:
Gittiğinde de etkileyen şeylerin hesabını bugünden düşünmek.