GELECEK

Ey insan,

Gelecek uzakta değildir.

Sen onu her gün kuruyorsun.

Attığın adımda.
Söylediğin sözde.
Aldığın kararda.
Kesmeyi seçtiğin ağaçta.
Koruduğun suda.
Yetiştirdiğin çocukta.
Öğrettiğin kelimede.
Affettiğin insanda.
Susup geçtiğin haksızlıkta.

Gelecek, yarın gelmeden önce bugünde yaşamaya başlar.

Sen ise çoğu zaman onu uzak bir zaman sanırsın.

Sanki başka insanların meselesiymiş gibi.

Sanki sen orada olmayacakmışsın gibi.

Oysa senden sonra gelecek olanlar, bugün senin bıraktığın dünyanın içinde yaşayacak.

Göreceği gök bugün senin baktığın gök olacak.

İçeceği su bugün senin koruduğun ya da tükettiğin su olacak.

Ey insan,

Geleceği düşünmek yarını tahmin etmek değildir.

Ona karşı sorumluluk almaktır.

Bir günün nasıl olacağını bilemezsin.

Fakat bugün neyi çoğalttığını bilebilirsin.

Korkuyu mu?
Güveni mi?
Açgözlülüğü mü?
Merhameti mi?
Yalnızlığı mı?
Dayanışmayı mı?
Tüketimi mi?
Özeni mi?

İnsan çoğu zaman geleceği bekler.

Oysa gelecek insanın kararlarını bekler.

Bir çocuk daha doğmadan onun yaşayacağı dünyayı etkilersin.

Bir ağaç büyümeden ona ayrılacak yeri bugünden belirleyebilirsin.

Bir şehir kurulmadan onun nasıl bir hayat sunacağını düşünürsün.

Bir toplum bölünmeden onu bölecek dili durdurabilirsin.

Ey insan,

Gelecek sana emanet edilmedi.

Sana bırakılmadı.

Henüz gelmedi.

Fakat ona dokunuyorsun.

Bu yüzden geleceğe ait bir şey bugün senin elindeyse,
ona yalnızca “benim” deme.

Sor:
Benden sonra kim kullanacak?
Kim yaşayacak?
Kim nefes alacak?
Kim hatırlayacak?
Kim hesap soracak?

Belki de gelecek insanın kendisine sorduğu en sade sorudur:

“Benden sonra ne olacak?”

Bu sorudan kaçma.

Çünkü insan geleceği düşündüğünde ilk kez kendi ömrünün sınırını aşar.

Ve kendi hayatını başka hayatların içinde görmeye başlar.

İşte o zaman bir tohum ekmek anlam kazanır.
Bir söz öğretmek.
Bir ağacı korumak.
Bir çocuğu dinlemek.
Bir yanlışı düzeltmek.
Bir yarayı büyütmemek.

Bunların hiçbiri yarını tek başına değiştirmez.

Ama gelecek tek hareketten değil, binlerce küçük karardan oluşur.

Ey insan,

Yarın senden mükemmel olmanı istemez.
Senden dikkatli olmanı ister.

Çünkü dünya senin için yaratılmış bir sahne değildir.

Sen de dünyanın son insanı değilsin.

Senden önce gelenler vardı.
Senden sonra gelenler olacak.

Sen ikisinin arasında kısa bir zamansın.

O yüzden bugünü yaşa.

Fakat yarını da hesaba kat.

Çünkü geleceğin kapısı bir gün açılmayacak.

Onu sen, her gün biraz biraz açacaksın.

Ve bir gün arkana baktığında şunu anlayacaksın:

Gelecek, beklediğin şey değilmiş.

Gelecek, senin bıraktığınmış.